Portal Główny

OMRRCA

Kontakt

Płodność: Możność poczęcia

Metoda Billingsa

Szkolenie

Informacje

Animacja

English Espańol Français 中文 Polski 日本語 Hrvatski عربي Việt Русский Српски Nederlands 한글 Portuguęs Română Indonesia 中文

Czynność jajników a płodność

Zróżnicowane rodzaju śluzu szyjkowego

Fizjologiczne podstawy uświadamiania sobie swej płodności

Podstawy naukowe Metody Owulacji Billingsa

Metoda Owulacji Billingsa jest to metoda, która ukazuje szereg empirycznych reguł-wskazań, wyrosłych w wyniku podejmowanych długoletnich badań klinicznych przeprowadzonych przez małżonków lekarzy: Dr John oraz Dr Evelyn Billings. Po etapie badań naukowych przeprowadzano liczne badania sondażowe. Spośród tych badań z ostatnich czasów wspomnieć należy podjęte na szeroką skalę badania sondażowe w Chinach..

U podstaw naukowych Metody Owulacji Billingsa leżą odkrycia dwóch pracowników naukowych najwyższej klasy, którzy – każdy na swój sposób – wnieśli swój znaczący wkład w rozpoczęte dzieło.

Profesor emerytowany James Brown jest odpowiedzialny za podstawowe dzieło zrozumienia zjawiska rui, za znakomity rozwój badań nad ludzką rozrodczością, a w szczególności za rozwinięcie metod dokonywania pomiarów metabolitów estrogenów i progesteronu z moczu. Wynalazł on też i udoskonalił Domowy Monitor Jajnikowy.

Prof. Brown współpracował z obojgiem Billingsów przez lata podejmowanych przez nich badań klinicznych nad Metodą Owulacji. Jego odkrycia i przyczynki do rozwoju Metody Owulacji Billingsa są przedstawione w publikacji, z którą można się zapoznać na niniejszej Stronie internetowej, mianowicie:

Brown James B, „Badania nad Rozrodczością Człowieka: Czynność Jajników i Płodność a Metoda Owulacji Billingsa, Ovulation Method Research and Reference Centre of Australia, ISBN 0 908482 12 4.

Erik Odeblad. Drugi, zasadniczy i znakomity wkład naukowy w rozwój Metody Owulacji Billingsa wniósł profesor emerytowany Erik Odeblad, Wydział Biofizyki Medycznej, Uniwersytet Umeå, Szwecja. Jemu zawdzięczamy badania nad wydzielinami wytwarzanymi w rozwoju cyklu miesiączkowego w szyjce macicy. Te właśnie wydzieliny szyjki macicy sprawiają zróżnicowane objawy i odczucia na sromie. Na nich skupiają się obserwacje podejmowane według wskazań Metody Owulacji Billingsa. Na niniejszej STRONIE internetowej można zapoznać się z artykułem przeglądowym zredagowanym przez prof. Erik Odeblad’a:

Odeblad, Erik, „Odkrycie różnych rodzajów śluzu szyjki macicy a Metoda Owulacji Billingsa”, Bulletin of the Natural Family Planning Council of Victoria, tom 21, nr 3, wrzesień 1994.

Oraz nowsza praca  Odeblad’a:

Odeblad, E., „Badania nad fizjologiczną podstawą świadomego przeżywania płodności”, Bulletin of Ovulation Method Research and Reference Centre of Australia, tom 29, nr 1, marzec 2002, str. 2-11.

© Ośrodek Badawczo-Informacyjny Metody Owulacji w Australii, 2008